Wystawa: Od zmierzchu do świtu. Historia mody balowej

Modę balową charakteryzuje szczególna intensywność estetyczna i emocjonalna, a zarazem złożoność znaczeń związanych z wyrażaniem przez strój statusu społecznego i materialnego, atrakcyjności seksualnej, indywidualnego gustu i stosunku do reguł współżycia społecznego odwzorowanych w nakazach etykiety. Ożywia ją napięcie między marzeniem a rzeczywistością.

Od ekstrawaganckiej, rozmiłowanej w maskaradzie dworskiej kultury XVIII w. przez burzliwą epokę napoleońską, mieszczański biedermeier, eklektyczną drugą połowę XIX w. i wyrafinowaną Belle Epoque do pełnego sprzeczności dwudziestolecia międzywojennego aż po czasy współczesne. Wystawa ze zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu prezentowana w Pałacu Herbsta przedstawiała historię mody balowej poprzez autentyczne ubiory kobiece i męskie oraz akcesoria mody wieczorowej: eleganckie suknie i okrycia balowe, kreacje XX-wiecznych projektantów, kostiumy maskaradowe urzekające wielością inspiracji, pantofelki i mufki, orientalne i koronkowe szale, wachlarze i pelerynki z ptasich piór, kotyliony i karnety balowe, fantazyjne kapelusze i torebki, balowe rękawiczki i ekstrawagancką biżuterię. Odsłania skomplikowany proces przygotowania do wejścia na balową scenę i instrumenty uwodzenia: gorsety, krynoliny i turniury, które nadawały kobiecemu ciału pod balową suknią aktualnie modny kształt. Portrety dokumentują końcowy efekt, dowodząc, że dama en grande toilette to dzieło sztuki.