Wystawa: Jak to widzisz?

Pierwszym etapem projektu był otwarty plebiscyt. Każdy mógł w nim wybrać pięć ze stu obrazów z kolekcji Muzeum Pałac Herbsta. Na wystawie zaprezentowano czterdzieści dzieł, które otrzymały najwięcej głosów – wśród nich prace m.in. Józefa Chełmońskiego, Leona Wyczółkowskiego czy Olgi Boznańskiej.

Plebiscytowi towarzyszył konkurs, w którym głosujący mogli napisać teksty uzasadniające wybór. Spośród nich jury wskazało najciekawsze, a ich autorki i autorów nagrodzono udziałem w pracach zespołu kuratorskiego. Kuratorzy spotykali się przez kilka miesięcy i pracowali nad ostatecznym kształtem wystawy.

Zespół kuratorski koncentrował się na symbolicznych znaczeniach świata przedstawionego w dziełach oraz wielości możliwości interpretacyjnych wynikających z indywidualnego spojrzenia odbiorców. Obrazy ze zbiorów polskiej sztuki z XIX i pocz. XX wieku udało się połączyć w płynną narrację dzięki wyodrębnieniu pięciu głównych motywów, które sugeruje podział kolorystyczny przestrzeni wystawy. I tak natura, stała się pretekstem do analizy roli światła nie tylko w przyrodzie, ale też w procesie widzenia portrety opowiadały historie życia bohaterów, a także nakreślały relacje pomiędzy malarzem a modelem, żywioły przeplatały się ze stanami emocjonalnymi i wprowadzały widza w świat fantazji, a całość ekspozycji zamykała symbolika nocy i mroku.

Sposób, w jaki obrazy zostały zaprezentowane na wystawie, to tylko jedno z wielu potencjalnych rozwiązań. Pytanie Jak to widzisz? było otwarte przez cały okres trwania wystawy.