Obrazy Wojciecha Gersona w Galerii Sztuki Dawnej

W Galerii Sztuki Dawnej prezentowane są dwa obrazy Wojciecha Gersona, jednego z czołowych polskich przedstawicieli akademizmu. Dzieła pochodzą z kolekcji Muzeum Pałac Herbsta i Muzeum Narodowego w Krakowie.

Gerson (1831-1901) studiował w Warszawie, Petersburgu i Paryżu. - Po powrocie osiadł w Warszawie. Otworzył własną pracownię artystyczną, gdzie przyjmował uczniów – mówi Maria Milanowska z Działu Sztuki Dawnej Muzeum Pałac Herbsta. – Był współtwórcą Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Prowadził też zajęcia plastyczne dla kobiet i osób głuchoniemych.

W 1871 r. związał się z Warszawską Klasą Rysunkową. Wśród jego uczniów byli czołowi polscy malarze, m.in. Wyczółkowski, Chełmoński, Podkowiński czy Okuń.

- Jako nauczyciel Gerson kładł nacisk na studia z natury i dobrą znajomość warsztatu – mówi Maria Milanowska. - Łączył tradycje malarstwa klasycznego z poczuciem własnej niezależności twórczej. Cenił malarstwo historyczne i patriotyczne, takie tematy najchętniej podejmował. Obok Jana Matejki był najwybitniejszym przedstawicielem takiej twórczości.

W Galerii Sztuki Dawnej można obecnie podziwiać obraz „Ogrodnik i mały pułkownik” (1855), wypożyczony z MN w Krakowie oraz „Zygmunt Augusta wdowcem”, znany również pod tytułem „Królewscy lutniści” (1866), który pochodzi z kolekcji MPH. Oba dzieła Gersona będzie można oglądać do 10 sierpnia.

Zmiany w Galerii Sztuki Dawnej mają związek z wypożyczeniem siedmiu obrazów, które od 25 kwietnia będą prezentowane w MN w Krakowie podczas wystawy „Maksymilian Gierymski. Dzieła, inspiracje, recepcja”.  Są wśród nich trzy obraz starszego z braci Gierymskich, do tej pory prezentowane w Muzeum Pałac Herbsta: „Potyczka z Tatarami”, „Pochód ułanów polskich” i „Brzeg rzeki”.

Przypomnijmy, że także do 10 sierpnia w Galerii Sztuki Dawnej można podziwiać trzy arcydzieła polskiego malarstwa wypożyczone z Muzeum Narodowego w Warszawie. To wyjątkowe olejne obrazy Stanisława Wyspiańskiego („Widok na Wawel” i „Dziewczynka gasząca świecę”) oraz jedno z najbardziej znanych dzieł Edwarda Okunia („My i wojna”).