3. Salon lustrzany

Salon ten wyróżnia się bogatym wystrojem utrzymanym w stylu neorokokowym. Elementami zachowanymi z oryginalnego wystroju są między innymi boazerie, bogato rzeźbione i złocone ramy luster, supraporty (dekoracje umieszczone nad drzwiami) z alegorycznymi przedstawieniami pór roku: wiosny, lata i jesieni. Sufit dekorowany sztukateriami i malowanymi na płótnie obrazami plafonowymi. Z pierwotnego wyposażenia salonu pozostały również ceramiczne piece (4. ćw. XIX w.) oraz żyrandol z brązu (Francja, 4. ćw. XIX w.). Tkanina na ścianach została odtworzona na podstawie zachowanych fotografii z okresu międzywojennego. Salon został wyposażony dziewiętnastowiecznymi meblami. Szczególną uwagę zwraca stolik z porcelanowymi miniaturami przypisywany wytwórni wiedeńskiej (k. XIX w.). Na konsoli, między oknami, zegar ze złoconego brązu - Francja, 2. poł. XIX w. Na ścianach obrazy autorstwa Andrea Locatellego (1693-1741): Adoracja Bachusa i Scena mitologiczna.